De 22-jarige Elisa* heeft bijna twaalf maanden in Pension Spaarnezicht gewoond, met een onderbreking van drie maanden. Elisa is tijdens deze onderbreking opgenomen geweest. Zij is de laatste keer aangemeld door haar behandelaar.

 

Haar eerste verblijf duurde drie weken. Omdat zij ernstig psychotisch werd, is zij vervolgens drie maanden opgenomen geweest op een gesloten afdeling van de psychiatrie. Na haar verblijf in de kliniek is Elisa teruggekomen naar Spaarnezicht. Er was toen contact met het VIP-team (Vroegtijdige Interventie Psychose). Daarnaast kwam zij in aanmerking voor dagbehandeling en daar heeft zij ook gebruik van gemaakt. Na een klein jaar is zij vanuit Spaarnezicht vertrokken naar een instelling waar zij nu zelfstandig beschermd woont. 

 

Terugblik in een notendop

Elisa is opgegroeid met haar vader, moeder en broer. Haar vader kampt zijn hele leven al met een alcoholprobleem, heeft last van woedeaanvallen en stemmingswisselingen. Haar moeder is overleden aan een bloedziekte; Elisa was toen amper tien jaar oud. Elisa heeft niet alleen veel huiselijk geweld meegemaakt maar is ook zelf mishandeld door haar vader. Toen ze vijftien jaar oud was, is zij bij een gezin ingetrokken omdat de situatie met vader meer en meer verslechterde. Ook heeft zij zelf contact gezocht met BJZ. Ondanks dat deze opvang in dit gezin relatief goed verliep, kon Elisa daar na anderhalf jaar niet langer blijven. Vervolgens heeft zij op advies van BJZ nog een kleine twee jaar in een Kamer Training Centrum gewoond. Elisa ontmoette haar vriend en is na verloop van tijd gaan wonen in het huis van haar vader die tijdelijk elders verbleef. Bij terugkomst heeft vader haar en haar vriend op straat gezet. Nadat ze tijdelijk bij broers van zowel Elisa als haar vriend hebben gewoond, kwam Elisa via Nieuwe Kansen terecht bij Spaarnezicht. Ons pension leek op dat moment de meeste geschikte plek om te overbruggen.

 

Plaatsing in Spaarnezicht

Tijdens de eerste plaatsing werd Elisa ernstig psychotisch. De medewerkers van Spaarnezicht zagen haar gedrag veranderen: ze werd steeds ongrijpbaarder, trok zich meer en meer terug en verschuilde zich letterlijk achter haar hoofddoek. Elisa voelde zich erg aangetrokken tot het islamitische geloof.
Voor Spaarnezicht was het vanzelfsprekend dat Elisa na haar verblijf in de kliniek opnieuw in Spaarnezicht kon komen wonen, althans: als zij een beroep op Spaarnezicht zou doen dat werd ondersteund door haar behandelaar. Natuurlijk moest Elisa dan stabiel zijn en behandeling en medicatie accepteren. Aan die voorwaarden voldeed ze.

 

Elisa en haar verblijf in Spaarnezicht

Elisa ging drie dagen per week naar de dagbehandeling, maar vond het moeilijk om hier met regelmaat heen te gaan. Ze gaf aan dat zij niet zo veel had aan wat zij haar aanboden en/of dat zij niet genoeg kon halen uit het gebodene. Het belangrijkste voor haar was dat de dagbehandeling haar structuur bood. Na ongeveer zes maanden eindigde de dagbehandeling omdat Elisa de motivatie niet meer kon opbrengen. Na twee maanden heeft zij opnieuw contact gezocht met haar behandelaar en had zij daar eens per twee à drie weken een gesprek.

 

Na veel duwen en trekken vond Elisa op eigen initiatief vrijwilligerswerk in een kliniek voor ouderen. Zij vond het heel leuk om allerlei activiteiten met hen te doen. Toen haar vervolgplek in zicht kwam, werd Elisa actiever en consequenter in haar gang naar het vrijwilligerswerk. Haar dagbesteding varieerde van twee tot drie dagdelen per week.

 

Met haar vriend had Elisa tijdens haar verblijf in Spaarnezicht ene relatie van aantrekken en afstoten. Elisa had de neiging om zich erg afhankelijk op te stellen en alles in het teken van hém te doen. Die relatie heeft haar veel parten gespeeld, zij voelde zich bij tijd en wijle erg ongelukkig en niet gekend. Uiteindelijk heeft Elisa voor zichzelf gekozen.
Tijdens Elisa’s verblijf in Spaarnezicht werd zij sterker, langzaamaan wist zij de regie over haar eigen leven terug te krijgen. Ze maakte nieuwe vrienden, herstelde voorzichtig het contact met haar vader, ondanks zijn terugvallen in de drank en drugs. Elisa veranderde van een ‘in de doeken gehulde’ jonge vrouw tot een zichtbare maar voorzichtig aanwezige vrouw. Elisa durfde zichzelf steeds meer te laten zien, steeds meer voor zichzelf op te komen en aandacht te vragen, niet weg te kruipen. Het is fragiel, maar het is er.
De samenwerking met de dagbehandeling/behandelaar en Spaarnezicht is naar ieders volle tevredenheid verlopen.

 

Welk perspectief heeft Elisa?

In het begin van Elisa’s verblijf was het belangrijkste dat ze stabiel bleef. Ze droomde ervan om op een bepaald moment samen te wonen met haar vriend, maar dat pakte allemaal anders uit.
Elisa heeft in overleg met en op advies van Spaarnezicht besloten dat zij zelfstandig wilde wonen met intensieve ambulante begeleiding vanuit het RIBW of Begeleid Zelfstandig Wonen (ook van het RIBW). Het is het laatste geworden, tot haar eigen tevredenheid.

 

Hoe gaat het nu met Elisa?

Elisa is na haar vertrek uit ons pension op eigen verzoek nog met Spaarnezicht mee geweest op kamp en nog steeds laat ze zich zo nu en dan in Spaarnezicht zien. Elisa heeft het niet makkelijk en heeft af en toe een terugval. Ze is blij met haar eigen plek, maar mist ook de reuring in Spaarnezicht. Zij voelde zich goed bij de altijd ‘aanwezige’ aandacht in Spaarnezicht, waar zij wel of niet een beroep op kon doen. Nu moet alles veel meer uit zichzelf komen en dat is en blijft een lastig punt voor Elisa. Maar, Elisa is op de (voor haar) goede weg.

 

* Elisa is een gefingeerde naam